Χριστουγεννιάτικο Παζάρι 2015 (β'μέρος)

Τέλειωσε και φέτος!
Και ήταν ένα όμορφο παζάρι. Ένα όμορφο γεγονός στη ζωή του σχολείου. Και το κάναμε μαζί: τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, οι -λίγοι- γονείς που πιο στενά συμμετείχαν και βοήθησαν στην ετοιμασία, η διευθύντρια και ο σύλλογος διδασκόντων και φυσικά τα παιδιά, που φέτος μας κατέπληξαν με τις κατασκευές τους και που για πρώτη φορά είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν και να πουλήσουν στο παζάρι, Και περάσαμε όμορφα! Περάσαμε όμορφα σχεδιάζοντας το, υλοποιώντας το, ζώντας το! Κι αν ίσως υπήρξαν παραλήψεις, δεν αναιρεί το γεγονός, ότι κάναμε όλοι το καλύτερο δυνατό.
Ο ενθουσιασμός και τα γέλια των παιδιών κατά τη διάρκεια του παζαριού, αλλά και τα θετικά σχόλια και οι έπαινοι που λαμβάνουμε ως Δ.Σ από γονείς, είναι η επιβράβευση όλων όσων εργαστήκαμε για το παζάρι.
Θα θέλαμε όμως η συμμετοχή των γονιών να ήταν μεγαλύτερη. Να υπήρχαν περισσότερα χέρια, περισσότερες ιδέες. Και είναι κρίμα να μην συμβαίνει, γιατί αυτό που ζεις και νιώθεις, στήνοντας ένα τέτοιο χαρούμενο γεγονός, δεν μπορείς να το καταλάβεις και να το απολαύσεις στην πραγματική του διάσταση, αν δεν το έχεις ζήσεις από μέσα. Αν δεν νιώσεις ότι έχεις κι εσύ βάλει το δικό σου μικρό λιθαράκι στην επιτυχία του.
Με αυτές τις σκέψεις και ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, σε όσους με τον όποιο τρόπο βοήθησαν, σε όσους μας τίμησαν με την παρουσία και τις αγορές τους, ευχόμαστε υγεία, καλές γιορτές και του χρόνου να είμαστε πάλι εδώ μαζί, πιο πολλοί, να γιορτάσουμε ξανά!

Στείλτε μας και τις δικές σας φωτογραφίες από το παζάρι. Θα τις δημοσιεύσουμε φροντίζοντας να μην φαίνονται τα πρόσωπα των παιδιών.

Χορηγοί παζαριού 2015

Φέτος, οι προσφορές των επιχειρήσεων του δήμου μας, ήταν άνευ προηγουμένου.
Βρήκαμε παντού πόρτες ανοιχτές και μεγάλη προθυμία οι τοπικές επιχειρήσεις να συνεισφέρουν στην επιτυχία του παζαριού μας με τον τρόπο, τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που μπορούσαν να μας διαθέσουν. Ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν από όλους μας στις παρακάτω επιχειρήσεις και ιδιώτες επαγγελματίες:

Στην τελική ευθεία για το παζάρι μας!

Η αίτησή μας προς το Δήμο για λειτουργία του ασανσέρ του σχολείου μας, καθώς 3 παιδιά-τραυματίες αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα μετακινήσεων και κίνδυνο περαιτέρω επιδείνωσης της υγείας τους, όπως και νέο τραυματισμό.

Αυτές είναι οι προτάσεις βελτίωσης του σχολικού περιβάλλοντος του Σχολείου μας, εκφρασμένες από παιδιά της Τετάρτης Δημοτικού προς τη διευθύντρια (κα Μαρία). Η ευαισθησία και η αλληλεγγύη υπάρχει στα παιδιά. Στους μεγάλους; Τα παιδιά περιμένουν αποδείξεις από εμάς.

Βραδιά Αστρονομικής παρατήρησης

Την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο χώρο του σχολείου μας,  βραδιά Αστρονομικής παρατήρησης, με την ευγενική υποστήριξη της Ελληνικής Αστρονομικής Ένωσης. Παιδιά και γονείς που βρέθηκαν εκεί, είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν με το τηλεσκόπιο την επιφάνεια της Σελήνης και να μάθουν χρήσιμες πληροφορίες για τα ουράνια σώματα. Η βραδιά έκλεισε με μια μισάωρη προβολή slides και με την επιθυμία όλων μας, για μια νέα συνάντηση.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που μας έκαναν να... σηκώσουμε κεφάλι.

Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών.

H 19η Νοεμβρίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών. Η Βία όμως δεν είναι μόνο σωματική. Σε όλο τον κόσμο, τα παιδιά βιώνουν καθημερινά και λεκτική βία, είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο τους. Με αφορμή αυτή την ημέρα και με σύνθημα "Και οι λέξεις πονάνε!" , ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας, ανάρτησε στην περίφραξη του σχολείου, μηνύματα σχετικά με το πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται και εσωτερικεύουν τη λεκτική βία που τους ασκείται. 

Ας γίνει αφορμή να προβληματιστούμε όλοι και να μπορέσουμε να δώσουμε στα παιδιά μας την κατάλληλη ώθηση, να πετάξουν και να κατακτήσουν ένα καλύτερο αύριο.

Οι αφίσες είναι από το βιβλίο του Δημήτρη Γαλάνη, " Τα παιδιά είναι...;" εκδόσεις Ηλίβατον.
Να, πως ο ίδιος ο συγγραφέας περιγράφει την αφορμή για το βιβλίο του:
«Κάτσε ήσυχα γιατί θα σε κλείσω στην τουαλέτα !
Μα είναι δυνατόν ; σκέφτηκα...Η αλήθεια είναι  ότι το συγκεκριμένο σπίτι είχε πάνω από δύο τουαλέτες, αλλά δεν ξέρω αν ήταν αυτός ο λόγος. Το παιδί κοίταξε τη μητέρα του  και συνέχισε να κάνει φασαρία . Αισθάνθηκα άσχημα . Στη διαδρομή για το σπίτι μου , θυμήθηκα κάτι ανάλογο που είχα πει στην αγαπημένη μου κόρη, όταν ήμουν κι εγώ θυμωμένος : Σκάσε! Μήπως στην αγανακτισμένη μητέρα είδα τον εαυτό μου, κι αυτό αφύπνισε το γονικό μου ένστικτο ;
Φαντάστηκα το κοριτσάκι μου σαν ένα εύθραυστο μπαλόνι που ήθελε να πετάξει ψηλά . Αλλά εγώ είχα τη προσοχή μου αλλού, κι απλώς το κρατούσα από το σχοινάκι που ήταν δεμένο. Και μ΄ενοχλούσε, όταν ένιωθα να μου τραβά το χέρι ...Η στιγμιαία αυτή αναλαμπή, όπως είναι φυσικό, μου δημιούργησε στην αρχή τύψεις. Μετά κατάλαβα... Κι από εκείνο το απόγευμα, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ν΄αποφύγω την εύκολη απάντηση τη δύσκολη στιγμή , όταν θα νιώσω ξανά το σχοινάκι να με τραβά... 
Και πράγματι δεν το έχω ξαναπεί .
Άρχισα, όμως , να καταγράφω άλλες τέτοιες  «φοβέρες » κι «απειλές» που άκουγα γύρω μου . Αυτές που λέμε στα παιδιά οι μεγάλοι - ίσως και καθημερινά - χωρίς να τις εννοούμε  αλλά και χωρίς να τις σκεφτόμαστε. Λόγια που φοβίζουν , τραυματίζουν , πληγώνουν , που φρενάρουν τις προσπάθειές τους, που κλέβουν τη σιγουριά που χρειάζονται. Υπερβολές ; Για κάποιους, ίσως. Για μένα , όχι.
Γι΄αυτό μου γεννήθηκε η επιθυμία να μοιραστώ τις σκέψεις μου με άλλους γονείς κι όσους κι όσες είναι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δίπλα τους όταν μεγαλώνουν. Και μ΄όλο τον κόσμο που νοιάζεται για τα παιδιά."

Οι σκέψεις έγιναν αφίσες για την «Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού» στις 20 Νοεμβρίου 2009 και επιλέχτηκαν από τον συνήγορο του παιδιού ως αφίσες για ειδική χρήση για την παγκόσμια ήμερα κατά της κακοποίησης των παιδιών .